وقتی که می باری

تویی که مزرعه را بذر عشق می کاری

چرا برای شکفتن نمی نمی باری ؟

مترسکان همگی با کلاغ هم دستند

بیا که از سر آن ها کلاه برداری

شکست ساقه ی گل های سرخ امیدم

شکست حرمت گل را هجوم تاتاری

دگر که با خود و بی خود غریب و تنهایم

به راه مانده دو چشمم که می رسد یاری

خدا کند که صدایت به گوش من برسد

که خاک مزرعه باشم دمی که می باری...